CW-21 Demon

 


Szymon Tetera


 

 

 

Curtiss-Wright

 

CW-21 Demon

 


Wśród konstruktorów lotniczych zawsze sporym zainteresowaniem cieszyła się idea budowy lekkich samolotów myśliwskich, przy czym starano się, aby pod względem osiągów niewiele ustępowały one swym cięższym odpowiednikom, będąc przy tym rozwiązaniem sporo tańszym.


 
 


Mieszczące się w St Louis w stanie Missouri zakłady lotnicze St Louis Airplane Divison stanowiły część konsorcjum Curtiss Wright Company. W skład konsorcjum wchodziły także zakłady lotnicze Curtiss Aeroplane Division w Buffalo oraz zakłady silnikowe Wright Aeronautical Corporation w Peterson. W 1938 r. w zakładach Curtiss-Wright konstruktor George A. Page opierając się na projekcie dysponującego bardzo dobrymi osiągami dwumiejscowego samolotu szkolnotreningowego CW-19 podjął się opracowania na jego bazie lekkiego samolotu myśliwskiego. Nowy projekt przedstawiał całkowicie duraluminiowej konstrukcji dolnopłat, ze skrzydłami opartymi konstrukcyjnie o pojedynczy dźwigar i obrysie trapezowym, o charakterystycznej skośnej krawędzi natarcia i prostej krawędzią spływu. Lotki były kryte blachą duralową. Podwozie główne było wciągane do tyłu, do skrzynkowych komór zabudowanych pod skrzydłami. Kółko ogonowe stałe. Maszyna miała całkowicie zakrytą kabinę pilota, z owiewką odsuwaną do tyłu. Jako napęd myśliwca został wybrany silnik Wright R-1820-G5 Cyclone wyposażony w dwubiegową sprężarkę mechaniczną. Ta 9-cylindrowa jednostka napędowa zbudowana w układzie pojedynczej gwiazdy osiągała przy 2200 obr./min moc startową 1000 KM, a przy 2100 obr./min 850 KM nad poziomem morza i 750 KM na wysokości 4572 m. Silnik poruszał śmigło trójłopatowe o stałej prędkości obrotowej. Łączna pojemność dwóch zbiorników paliwa umieszczonych w przykadłubowych częściach skrzydeł wynosiła 362 litry. Uzbrojenie stanowiły dwa zabudowane między silnikiem a kabiną pilota kaemy – jeden kal. 12,7 mm i drugi kal. 7,62 mm. Prototyp (NX19431) został oblatany 22 września 1938 r. przez Neda Warrena, szybko demonstrując dobre właściwości lotne i doskonałe osiągi we wznoszeniu. Nad ziemią maszyna wznosiła się z prędkością 24,4 m/s, którą to wartość seryjne samoloty myśliwskie osiągnęły dopiero pod koniec II wojny światowej!

Kontrakt chiński
Jako że konsorcjum Curtissa miało dobre kontakty w walczących z japońską interwencją Chinach, dokąd sprzedawano dwupłatowe myśliwce Hawk, nic dziwnego, iż rynku zbytu nowego myśliwca upatrywano właśnie w tym kraju, który zresztą szybko wykazał zainteresowanie CW-21. Już 24 stycznia 1939 r. prototypowy CW-21 przybył na pokładzie okrętu do Rangunu w Birmie, skąd drogą lądową został dostarczony do Loiwing, gdzie znalazł się 28 lutego. Po złożeniu samolot, już w chińskim malowaniu, został oblatany przez równocześnie przybyłego na miejsce oblatywacza Curtiss- Wrighta, Roberta Fausela. 2 marca CW-21 został przebazowany do Kunming, w celu demonstracji chińskim oficjelom oraz walk porównawczych z wykorzystywanymi przez chińskie lotnictwo francuskim Dewoitine 510 i sowieckimi I-15 oraz I-16. 16 marca Fausel nie dał szans dwupłatowemu I-15 kilkukrotnie zwyciężając w pozorowanej walce poprzez gwałtowne wznoszenie i wchodzenie z przewagą wysokości na ogon oponenta. Chińczycy postanowili uruchomić na miejscu ich licencyjna produkcją w zakładach Central Aircraft Manufacturing Company (CAMCO), których Curtiss był współwłaścicielem. W kwietniu 1939 r. zamówiono 20 gotowych samolotów i komponenty do złożenia na miejscu kolejnych 50-70 sztuk. Ostatecznie jednak w maju podpisano kontrakt na 3 gotowe samoloty oraz komponenty do 27, które miały być zmontowane w Chinach. Jednocześnie Chińczycy nabyli znajdujący się na miejscu prototyp.
 
Pełna wersja artykułu w magazynie TW Historia 1/2011

Wróć

Koszyk
Facebook
Twitter