DESERT EAGLE MK XIX bliskie spotkanie III stopnia

Bartosz Szołucha
Desert Eagle – niezwykły i rzadki, ale kultowy. Pistolet, choć bardziej pasuje tu określenie „ręczna armata”, w swoich różnych odmianach znany z niezliczonych filmów (w niektórych źródłach pada liczba nawet 500) oraz gier komputerowych (w tym nieśmiertelny Counter Strike), różowy Desert Eagle trafił także na okładkę „Playboya” z Pamelą Anderson. W Polsce prawie niespotykany. Dzięki sklepowi Semper Fidelis z Mińska Mazowieckiego, redakcja magazynu „Strzał” miała możliwość zapoznania się z pistoletami Magnum Research Desert Eagle Mk XIX w potężnym kalibrze .44 Magnum.
Zaczątki tej legendarnej (a przy okazji otoczonej sporą ilością mitów) konstrukcji to przełom lat 70. i 80. ubiegłego wieku, kiedy po drugiej stronie Atlantyku rozpoczął się szał na broń krótką strzelającą bardzo silnymi nabojami, takimi jak rewolwerowe .357 Magnum i .44 Magnum, a potem coraz większe i jeszcze potężniejsze .41 Magnum, .454 Cassul czy wreszcie .50 Action Express, który powstał specjalnie z myślą o bohaterze niniejszego artykułu. Broń przeznaczona była do strzelań tarczowych (cele metalowe) oraz do… polowania na grubego zwierza, które są w Stanach bardzo popularne. Koncepcja potężnego pistoletu strzelającego silną amunicją rewolwerową narodziła się w głowach Johna Risdalla oraz Jima Skildama, założycieli Magnum Research. W styczniu 1983 roku, kiedy amerykańscy konstruktorzy Bernard C. White (z Magnum Research) oraz Arnolds Streinbergs (Riga Arms Institute) złożyli pierwsze zgłoszenie patentowe dotyczące nowego pistoletu. Co ciekawe, na oficjalnej stronie MRI, nie pojawia się w ogóle nazwisko White’a, przypadek?
WĄTEK IZRAELSKI
Od 1985 roku, produkcją pistoletów Desert Eagle, na zlecenie Magnum Research i w oparciu o opracowaną przez Amerykanów dokumentację techniczną, zajmowała się izraelska państwowa firma Israel Military Industries, gdzie broń powstawała do 1995 roku. Warto również wspomnieć, że IMI w 1985 roku złożyło wniosek patentowy obejmujący zmiany wprowadzone później w toku produkcji pistoletów. W 1995 roku, w związku z przemianami w izraelskich zakładach, produkcję przeniesiono do zakładów Saco Defence w Saco w stanie Maine. Magnum Research ponownie zwróciło się o wsparcie Izraelczyków i od 1998 roku, wznowiono produkcję pistoletów, tym razem już w prywatnych zakładach Isreali Weapons Industries. IWI produkowało pistolety aż do 2009 roku. Początkowo pistolet nazywał się Magnum Eagle (lub Eagle .357), ale bardzo szybko zdecydowano się na przemianowanie go na Desert Eagle. W późniejszym okresie w celu odróżnienia pierwotnej wersji zaczęto stosować oznaczenie Mark I. Pistolet przystosowany był do amunicji .357 Magnum, ale wciąż go rozwijano i usprawniano. Pierwszą modyfikacją było wprowadzenie w 1985 roku lufy poligonalnej, która wpłynęła na poprawę celności. W 1986 roku zadebiutowała wersja Desert Eagle w kalibrze .44 Magnum – Desert Eagle był pierwszym pistoletem na świecie, który strzelał tą amunicją. Rok później wprowadzono do sprzedaży wersję na amunicję .41 Remington Magnum, ale nie cieszyła się ona popularnością, więc wkrótce zrezygnowano z jej produkcji.
Pełna wersja artykułu w magazynie Strzał 3-4/2017