Lugry KORAB I i KORAB II
Bohdan Huras, Marek Twardowski
Statki polskie (4)
Lugry KORAB I i KORAB II
Lugry rybackie zamówione przez rząd polski w listopadzie 1937 r. w niemieckiej stoczni Jos. L. Meyer w Papenburgu (daty budowy podano w tabeli). Latem 1938 weszły do eksploatacji Towarzystwa Połowów Dalekomorskich „Korab” i jeszcze w lipcu rozpoczęły połowy na Morzu Północnym z bazą w holenderskim porcie Vlaardingen.
Na początku września 1939 r. oba znajdowały się w Holandii. 4 października wyszły z Vlaardingen i 10 tm. przybyły do Dunkierki. W grudniu, po dwumiesięcznym okresie bezczynności spowodowanej brakiem załóg Korab I rozpoczął próbne połowy na rzecz Pecheries de la Morinie, jednak wskutek niezadowalających wyników oba lugry zostały unieruchomione w Boulogne-sur-Mer.
15 maja 1940 r., wobec postępów wojsk niemieckich w północnej Francji, oba lugry przeszły do La Palice, a następnego dnia do La Rochelle. 20 maja, na kilka godzin przed zdobyciem miasta przez armię niemiecką, zdołały wydostać się z tego portu. Korabia I prowadził kpt. Bronisław Abramowski; za nim szły Korab II i Delfin II, na których nie było kwalifikowanych kapitanów. Na ich pokładach znajdowali się polscy uciekinierzy z Francji, m.in. ambasador RP w Paryżu. 23 czerwca cała trójka zawinęła do Barry Dock, a następnie do Cardiff.
Oba lugry jeszcze 1 listopada 1939 r. zostały formalnie zarekwirowane przez Niemców wraz z majątkiem firmy „Korab”. Natomiast w 1940 r. ich polski armator zarejestrował w Londynie spółkę Korab Deep Sea Fishing Co. Ltd, która stała się właścicielem statków. 1 lipca 1940 r. zostały one wyczarterowany firmie The Boston Deep Sea Fishing &Ice Co., Fleetwood. 23 lipca przeszły demagnetyzację i przystosowano je do łowienia ryb na wędy. Pod koniec sierpnia wyszły na łowiska islandzkie: Korab I – 31 sierpnia, a Korab II – 24 sierpnia. Po kilku rejsach połowy wstrzymano i z początkiem listopada statki postawiono w Fleetwood, a na początku grudnia zwolniono je z czarteru.
13 grudnia 1940 r. Korab I wszedł w czarter Royal Navy. Po przebudowie i adaptacji w służbie jako okręt kontrolny (examination service vessel) we Fleetwood, ze znakiem burtowym 4.297. Ze służby wojskowej został zwolniony dopiero w styczniu 1946 r., po czym stanął w porcie w oczekiwaniu na remont i dalsze decyzje.
Pełna wersja artykułu w magazynie MSiO 9-10/2014